หนึ่งประโยค ที่หวังให้สักคนบนโลกเข้าใจ

ผมก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่า ทำไม ในบางครั้ง  ผมก็ต้องเฝ้าถามตัวเอง เหมือนที่เคยได้ยินคนอื่น พูดให้เข้าหู

ดูเหมือนเราก็จะเป็นคนอ่อนไหว ไม่ใช่น้อย

 

จนวันเวลาผ่านไป เรากลับ ได้ยิน  ประโยคนี้ จากคนอื่นที่พูดให้เข้าหูบ้าง แหม คำพูดมันช่าง น้อยใจ เสียนี่กระไร

 

แต่...ไม่ต้องรีบตัดสินไป ผมไม่ได้เห็นใจ เหมือนที่ใครๆ คิดหรอกนะ

เพียงแต่ คิดว่า แล้วคุณ(คนที่ปรารภ)นั่นนะ เข้าใจใครสักคนในโลกบ้างหรือยัง หรือกระทั่งตัวคุณเอง คนก็ยังไม่เข้าใจ

แล้วอย่างนี้ คุณจะหวังให้ใคร มาเข้าใจได้ละ

 

ที่ว่ามาอย่างนี้ใช่ว่าผมไม่เคยเป็น...

แน่นอนคนเราไม่เคยเจอไม่รู้หรอก เพราะฉะนั้น รู้ไว้ ว่าผมก็เคยเป็น...เช่นกัน

 

จน...ถึงคืนและวัน ที่ผมนั้นให้โอกาส เข้าใจตัวเอง

....อย่า...อย่าเพิ่งชื่นชม การที่คนเราคิดว่าเข้าใจตัวเอง มันไม่ได้เป็นด้านดีทั้ง 100 หรอกนะ มันก็หมิ่นแหม่อยู่ระว่าง รู้จักตัวเอง กับหลงตัวเอง

และ เป็นตัวของตัวเอง กับ บ้า