HATATAI 的个人资料จะมีสักกี่ครุยที่ลุยโคลน照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
1月28日 "ทำไมน้า ทำไม ทำไมถึงไม่เคยมีใครเข้าใจเราเลย"หนึ่งประโยค ที่หวังให้สักคนบนโลกเข้าใจ
"ทำไมน้า ทำไม ทำไมถึงไม่เคยมีใครเข้าใจเราเลย" ผมก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่า ทำไม ในบางครั้ง ผมก็ต้องเฝ้าถามตัวเอง เหมือนที่เคยได้ยินคนอื่น พูดให้เข้าหู
ดูเหมือนเราก็จะเป็นคนอ่อนไหว ไม่ใช่น้อย
จนวันเวลาผ่านไป เรากลับ ได้ยิน ประโยคนี้ จากคนอื่นที่พูดให้เข้าหูบ้าง แหม คำพูดมันช่าง น้อยใจ เสียนี่กระไร
แต่...ไม่ต้องรีบตัดสินไป ผมไม่ได้เห็นใจ เหมือนที่ใครๆ คิดหรอกนะ
เพียงแต่ คิดว่า แล้วคุณ(คนที่ปรารภ)นั่นนะ เข้าใจใครสักคนในโลกบ้างหรือยัง หรือกระทั่งตัวคุณเอง คนก็ยังไม่เข้าใจ
แล้วอย่างนี้ คุณจะหวังให้ใคร มาเข้าใจได้ละ
ที่ว่ามาอย่างนี้ใช่ว่าผมไม่เคยเป็น...
แน่นอนคนเราไม่เคยเจอไม่รู้หรอก เพราะฉะนั้น รู้ไว้ ว่าผมก็เคยเป็น...เช่นกัน
จน...ถึงคืนและวัน ที่ผมนั้นให้โอกาส เข้าใจตัวเอง
....อย่า...อย่าเพิ่งชื่นชม การที่คนเราคิดว่าเข้าใจตัวเอง มันไม่ได้เป็นด้านดีทั้ง 100 หรอกนะ มันก็หมิ่นแหม่อยู่ระว่าง รู้จักตัวเอง กับหลงตัวเอง
และ เป็นตัวของตัวเอง กับ บ้า
ซึ่ง ผมบอกได้เลยว่า ผมนั้น บ้า ๑๐๐๐ % ไม่งั้นไม่มา เขียนซะขนาดนี้
รำพันก็พอประมาณ มากไป จะเสียงาน เสียการณ์ ตอนนี้ กลับบ้านนอนก่อนนะ
เพ้อเจ้อโดย Phoenix(27-1-2008 9:54 pm ณ บางไทร) 12月6日 คบกันเพราะหน้าตา เลิกลาเพราะนิสัยปัจจุบัน รู้สึกว่า การคบหนาดูใจกันนั้น จะมาจากหน้าตา หรือที่เรียกกันว่า First Contact นั่นแหละ
ว่าง่าย ๆ คือ เดี๋ยวนี้เรามีการพิจรณาอะไร ด้วยข้อมูลเพียงด้านเดียว และเวลาที่จำกัด
...
...
แล้ว เมื่อเวลาผ่านไป เราได้เรียนรู้นิสัย ซึ่งอาจจะเป็น Real Image แล้วเรารับไม่ได้ ก็ต้องเลิกลากันไป
เช่น คนชอบคำหวาน
มักจะถูกใจหรือประทับใจ คนที่พูดจาน่าฟัง แล้วก็ทึกทักว่า เค้ารู้สึกพิเศษกับเรา
....เมื่อเวลาผ่านไป
เขาก็ยงคงพูจาภาษาดอกไม้ ให้เราฟัง แค่เรากลับรับไม่ได้ที่เขาไปใช้กับใครต่อใครอีก ทั้งๆ ที่ เขาก็เป็นอย่างนี้แล
หรือ คนที่พูดน้อย
เรารู้สึกพอใจที่เค้าไม่จู้จี้จุกจิกกับชีวิตของเรา
...เมื่อเวลาผ่านไป
เรารู้สึกไม่พอใจ ที่เขาไม่สนใจเรา
เราไม่พอใจ ที่มีอะไรเขาก็ไม่บอกเรา
เราไม่พอใจ ที่เหมือนจะทำอะไรก็ไม่ได้รับการตอบสนองเลย
อย่างนี้เป็นต้น
ถามว่า มันเป็นเรื่องของหน้าตาทั้งหมดเหรอ......คำตอบคือไม่ใช่
แต่เป็นการใช้ fiest contact ตัดสินคนเร็วเกินไป โดยไม่ได้เข้าใจมากพอ
น่าเสียดาย น่าเสียดายอย่างยิ่ง
เพ้อเจ้อโดย Phoenix(6 Dec 07) 9月26日 เรื่อง ถ้วยกาแฟที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง แห่งหนึ่งของสยามประเทศ บรรดาศิษย์เก่าที่จบจากสถาบันนี้ แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพมีชื่อเสียงในวงสังคมตามวงการต่างๆ มากมาย มีทั้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และที่กระท่อนกระแท่นยังดิ้นรนอยู่ในหน้าที่การงานก็เยอะ
8月21日 คำพูดบาดใจ1. คำพูดบาดใจ
-มาตรฐานของคนคนหนึ่ง ไม่ใช่ใช้ได้กับทุกคน
-เรื่องดีในสังคมใช่ดีกับทุกคน
-คนดีของแต่ละสังคม ไม่ใช่คนคนเดียวกัน บรรทัดฐานการตัดสินย่อมมีแตกต่าง
2.คำถามทำร้ายจิตใจ
-เมื่อไหร่จะทำตัวให้ดูดีบ้าง
(ในเมื่อไม่เคยรู้สึกว่าเราดูดีเลย แล้วมาคบกันทำไม ถามแบบนี้หมายความว่าไง หมายความว่าเจอคนไม่ดีกว่า หรือว่ารู้ตัวแล้วว่า เราไม่ใช่
3.คำถามสร้างความหายนะ
-ถ้าเลิกคบกันคงจะดีใจมากสินะ
อันดับต้นๆ ของคำถามสร้างความร้าวฉาน ทำไมต้องถามกันว่าถ้าเลิกไปจะดีใจขนาดไหน ที่ถามนะเพราะคิดจะเลิกอยู่ใช่ไหม โดยส่วนตัวรู้สึกว่าคำถามนี้ไม่น่าจะถาม เพราะคนถูกถามตอบลำบาก ตอบอย่างไรก็ไม่ถูกใจคนถาม (เพราะคนถามคำถามนี้เริ่มไม่ยอมรับความจริงซะแล้ว
--ใครมีคำพูดคำคบอะไร เสียแทงจิตใจ อยากแบ่งปัน มาเขียนต่อกันให้มันเน่าแฟะได้เลย-- 1月19日 เหงาจัง....เหงา....วุ่นวายใจ
นานแล้วนะที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้กับชีวิต
วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นนะ ทำไม เราถึงรู้สึกเหนื่อยหน่าย เหงาได้มากมายขนาดนี้
ไม่อยากเชื่อเลยว่า เราก็มีวันนี้
นานแค่ไหนที่ไม่มีใครเคียงข้าง เรากลับยังสนุกบนเส้นทางที่ผ่านไป แล้ววันนี้เกิดอะไรขึ้น
ทำไมถึงเหงาใจ อยากมีใครเคียงข้าง
ความอ้างว้างที่ผ่านมา หรือใจยังไม่ยอมชาชิน
ลมหนาว พัดผ่าน
สารธาร ไหลริน
ดอกไม้ โชยกลิ่น
ภุมริน บินร่อน
นกน้อย เกาะคอน..นอนหนาว
เดือนดาว ระยับฟ้า นภาไสว
หนึ่งคน เหงาใจ....เดียวดาย
19 jan 07
3月21日 บทความดี ๆ ที่เพื่อน ๆ ส่งผ่านมา>> ไปอ่านบทความ จากนิตยสาร ฉบับหนึ่งเห็นว่าเขียนได้ตรงใจมาก>> ก็เลยวานลูกน้องช่วยพิมพ์เก็บไว้ ในคอมฯ พึ่งมาเปิดเจอ เลยจำไม่ได้>> ว่าท่านใดเป็น ผู้เขียน..ต้องขออภัยท่านผู้เขียนด้วย ที่ไม่ได้เอ่ยเพื่อ>>credit ในฐานะผู้ชายดีๆ ที่หายากคนหนึ่ง ผมรู้สึกเห็นใจสตรีเพศจริงๆ ครับช่วงเวลาในการเลือกคู่ของเธอทั้ง หลายช่างสั้นยิ่งนัก เพราะช่วงอายุขัยของวัยสาว เริ่มผลิบานเมื่อประมาณ 13 ปีแล้วมาสุดเขตแดนเมื่อวัยสามสิบ วันเกิดครบรอบ 30จึงเป็นตัวเลขแห่งความสะเทือนขวัญ ก่อให้เกิดความตื่นตระหนก หลายคนไม่อยากพูดถึง คนอื่นก็ไม่ควรเอ่ยปากด้วย ถือเป็นมารยาทสังคมอย่างหนึ่งยกเว้นพวกมีวาจาเป็น อาวุธที่ชอบถามว่า“ ปาอะไรเอ่ยที่ผู้หญิงกลัวที่สุด “ เฉลย ปาเข้าไปสามสิบยังไม่มีผัว“ ใครดันถาม มันผู้นั้นสมควรตาย ตอนเรียนหนังสือเป็นนักเรียนนักศึกษาคุณพ่อคุณแม่ก็สอนนักสอนหนาว่า “ อย่าริรักในวัยเรียน “ “ตั้งใจเรียนหนังสือให้ดี จบแล้วค่อยมีแฟน “ทั้งๆ ที่ไอ้ตอนเรียนหนังสือมีโอกาสพบปะเพศตรงข้ามมากหน้าหลายตา ก็หาได้สนใจไม่ เป็นคนประเภท“ รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่เรียน “ทุ่มเทชีวิตให้แก่การศึกษา…เมื่อเติบใหญ่เราจะได้มีวิชา เป็นเครื่องหาเลี้ยงชีพสำหรับตน หลังจบการศึกษา ประกอบสัมมาอาชีวะ ขณะเดียวกันก็ใช้เวลาว่าง “เลือกสรร -ควานหา” ผู้จะมา เป็นเจ้าบ่าวในอนาคต ตั้งสเปกว่าต้องได้แฟนหนุ่มประเภทซูเปอร์เพอร์เฟค อย่างวิลลี่ แมคอินทอท หรือ จอห์นนี่ แอนโฟเน่ หรืออย่างน้อยๆก็ต้องมาดแมนแฮนซั่ม หล่อล่ำดำขรึม ถึงจะได้มาตรฐาน ไอ้ประเภท หุ่นอัฟริกาหน้าติมอร์ อย่าได้สเออะหน้ามาให้เห็น ไม่มีทางได้แอ้มหรอกจากวันเป็นเดือน - จากเดือนเป็นปีความรักไม่มีวี่แววคืบหน้าแม้วันเวลาผ่านไป เพราะที่ทำงานทั้งห้องมีผู้ชายอยู่แค่ 5 คนเจ้านายก็มีเมียแล้ว… ไม่อยากตกเป็นภรรยาบุญธรรมสองคนดันเป็นเกย์… อีกคนยังลังเลอยู่ว่าจะเป็นดีหรือเปล่าคนสุดท้ายเป็นชายแท้ แต่กำลังถูกแย่งตัวระหว่างเกย์สองคนอยู่ไม่อยากเข้าไปเป็นมือที่สาม… นั่งรถมาทำงาน ก็สองชั่วโมงครึ่ง กลับอีกสองชั่วโมง สี่สิบนาทีกลับถึงบ้านหมดสิ้นกำลัง ขอนอนเอาแรงก่อน ขณะที่งีบหลับอย่างสนิท ภาพในความฝันที่เธอเห็นคือสถาบันการศึกษาที่เธอจบมา แหล่งที่มีเพศตรงข้ามชุกชุมเธอหวนรำลึกนึกถึงผู้ชายดีๆ ที่เขาเคยอุตส่าห์มาเฝ้าตามจีบ ตามง้อตามตื้อ แล้วเราเล่นตัวจนเคยตัวในที่สุดผลประโยชน์ตกอยู่ที่เพื่อนสนิท เป็นที่ เรียบร้อยแหม ! ไม่น่าเลย ยิ่งคิดยิ่งเสียดายจริงจริ๊ง…ตื่นพอดี เจอโลกแห่งความจริงดำเนินชีวิตไปแต่ละวัน ยิ่งเข้าหน้าหนาว ซองสีชมพูกลิ่นหอมๆ จาก เพื่อนๆเริ่มทยอยมา ตามหลังซอง กฐินซองผ้าป่าที่เพิ่งหมดฤดูกาล พอไปในงานดันเจอคำถามสะกิดใจ ว่า“ เมื่อไรจะถึงคิวแจกการ์ดของตัวบ้างล่ะ”...“ โถ! การ์ดแต่งงานน่ะพิมพ์เสร็จแล้วเหลือแต่ชื่อเจ้าบ่าวที่ยังไม่ได้เลือกว่าจะเป็นใคร เพราะครั้งนี้เขาเปลี่ยนระบบเลือกตั้งใหม่ ยังงงๆ เรื่องปาร์ตี้ลิสต์อยู่เลย”เอ๊ะ…เกี่ยวอะไรกัน !…ในใจก็คิดว่า ก็ฉันอยู่เป็นโสดนี่มันไม่ดียังไงหนักกระบาลใครรึเปล่า” เคยตั้งคำถามกันไหม…ว่าทำไมต้องแต่งงาน (กันด้วย!)คำตอบจากเพื่อนๆ ที่แต่งงานแล้วหรืออยากจะแต่งงานอาจมีหลากหลาย“ อยู่คนเดียวมันว้าเหว่ อยากมีใครสักคนไว้แก้เหงา “ … รายนี้เห็นผู้ชายเป็นตัวคลายเหงา “ รายได้ไม่พอใช้ หาคนช่วย (หาเงิน) “ … ผมกลัวมาช่วยผลาญเงินมากกว่า“ อยากมีลูก ก็ต้องหาพ่อก่อนสิ ... เกิดได้ลูกแล้วจะทิ้งพ่อรึเปล่าเนี่ยะ“ โรงงานพร้อมแล้ว ขาดผู้ประกอบการ”… เจ้าของคำตอบกำลังหาผู้ร่วมลงทุน ฯลฯอันว่า “ ชีวิตคู่ “ อยู่ไปเพื่อสิ่งใด ?ชีวิตคู่ คือ การเติมเต็มซึ่งกันและกัน ดังนั้นเมื่อมีชีวิตสมรสแล้วครึ่งหนึ่งของ ชีวิตเราจะหายไปในส่วนที่ขาดจะมีครึ่งชีวิตของอีกฝ่ายมาเติมแต่งแห่งพื้นที่ว่างนั้น ขณะที่ครึ่งชีวิตของเราที่หาย ก็มิได้สูญสลายไปไหน มันก็ไปเติมที่ว่างของคู่เรานั่นเองจุดมุ่งหมายของการแต่งงานคือ การใช้ชีวิตคู่ให้มีความสุขมากขึ้นและมีชีวิตที่ดีขึ้น เมื่อเป็นสามีภรรยาแล้วต้องมีความสุขมากกว่าตอนอยู่คนเดียว ถ้าตอนอยู่ด้วยกันแล้ว มีแต่ความทุกข์ ความเจ็บปวด ทุกข์ทรมานก็ไม่รู้ว่า จะแต่งงานไปหาพระแสงดาบคาบค่ายที่ไหน…อยู่คนเดียวมันส์กว่า ชีวิตคู่ต้องเกื้อกูลกันและกัน ความก้าวหน้าของสามี ภรรยาต้องมีส่วนอย่างน้อยก็ปลอบใจในยามที่สามีเครียดจากการงาน ชีวิตภรรยาถ้าไม่คิดเอาดี ในทางโลกก็เจริญในทางธรรมกำลังใจต้องได้จากสามีเช่นกัน อย่างน้อยก็อย่าหาทุกข์มาสุมเพิ่ม…ถ้าคู่รักของเราประกอบมิจฉาอาชีวะ ติดเหล้า เล่นการพนันโกงบ้านกินเมือง ชีวิตอีกฝ่ายก็เหมือนตก นรกทั้งเป็นเพราะฉะนั้นเวลาเลือกแฟน แทนที่จะให้ความสำคัญกับเรื่องรูปร่างหน้าตาฐานะการเงิน ยี่ห้อรถเก๋งที่ใช้อยู่ ฯลฯเปลี่ยนเป็นเงื่อนไขแค่สองข้อที่จำแสนง่าย คือหนึ่ง - สุขใจยามอยู่ใกล้ชิดสอง - คู่ช่วยคิดชีวิตก้าวหน้าเพราะชีวิตคู่คือการเติมเต็มชีวิตแก่กันและกัน หาใช่เป้าหมายเพื่อการเสริม เพิ่มความเสียวเพราะอยู่คนเดียวก็เสียวได้ ไม่ง้อใครให้เสียเวลาไม่เสียชาติเกิดหรอกครับ ถ้าคุณจะใช้ชีวิตเป็นโสดถือคติประจำใจว่า "อยู่เป็นโสด ดีกว่ามีผัวเลว "2月23日 "อะไรสำคัญที่สุด"
2月21日 แด่ . . . คนที่รักแฟนมากกว่าพ่อแม่ข้อมูลจาก Forward Mail ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต . . . หลังวาเลนไทน์ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่เหมือนคนทั่วไป “กุหลาบ ช็อคโกแลต คำบอกรัก" สามสิ่งนี้ต้องเวียนเข้ามาหาชีวิตผม เพื่อให้คนคนหนึ่งใน ทุก ๆ ปีของวันนี้ . . . ก่อนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมเดินออกจากบ้าน ในมือมีผ้าเช็ดหน้าสีชมพูที่ต้องการเอาให้แฟนของผม เธอเป็นหญิงสวยมาก เป็นดาวคณะของมหาลัยของเรา ก่อนผมจะออกไปพบเธอ เธอโทรมาหาผม ผมจึงวางผ้าเช็ดหน้าที่ผมบรรจงพับไว้บนโต๊ะ หลังจากการพร่ำบอกรักกันด้วยถ้อยคำหวานหูเป็นเวลานานทีเดียว ผมปรี่ออกจากบ้านไปหาเธอ โดยไม่ลืมผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น แต่แล้ว!! ผมก็เห็นพ่อของผมถือมันออกมา ในผ้าผืนนั้นมีรอยเลือด "พ่อ ทำอะไรหนะ" ผมโพล่งถามด้วยความโมโห พ่อหน้าซีดทันที "ไอ้เหมียวหนะ มันโดนกัด พ่อเลยเอาผ้าไปเช็ดเลือด" "พ่อรู้ไหม ผมกำลังจะเอาไปให้แฟน" พ่อเงียบ . . . ผมเกลียดจริงๆ เวลาพ่อเงียบเมื่อจนกับปัญหา ความโหโหสั่งผมให้ทำได้แม้กระทั่งจะตบหน้าพ่อ พ่อเบือนหน้า "พ่อขอโทษ มานี่ . . . " พ่อยื่นมือมารับผ้าเช็ดหน้า "พ่อจะเอาไปซักให้เอง" ผมงอนพ่อถึงกับไม่ยอมคุยกับพ่อเป็นเวลานานพอควร ไม่ยอมลงจากบ้าน เป็นเวลาเกือบทั้งสองวันที่ผมไม่เจอหน้าใคร หมกตัวอยู่กับห้อง มีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยส่งข้าวให้ผม ยามเมื่อผมมองตาแม่ครั้งใดทุกครั้ง ดวงตาแม่จะแดงปรี่ด้วยน้ำตา ผมเริ่มรู้สึกว่า บางทีผมอาจจะทำเกินไป . . . 14 กุมภาพันธ์ ตั้งแต่ครั้งที่ผมเห็นแม่เสียใจ ผมก็รู้สึกว่าผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ผมยอมออกมาจากห้อง ผมไม่เห็นพ่อ เดินออกมาที่บริเวณลานซักผ้า กาละมังยังมีผ้าที่ยังไม่ซักหลายผืน ข้างๆ มีกองเลือดอยู่ และที่ราวตากผ้ามี ผ้าเช็ดหน้าของผม ถึงจะล้างรอยเลือดไม่หมด ก็ยังดีที่พ่อยังห่วงใยผม ยังแคร์ผมอยู่ "พ่อ ผมอยากขอโทษครับ" พอผมหันหน้าจะกลับเข้าบ้าน ก็พบกับแม่ แม่ร้องไห้มาแต่ไกล แม่วิ่งมากอดผม "พ่อเสียแล้วนะ" ผมอึ้ง!! แม่ลำดับเหตุการณ์ และทำให้ผมทราบว่า พ่อป่วยเป็นโรคทางเดินหายใจติดเชื้อ รอยเลือดที่เห็นนั้นคือเลือดที่พ่อจามออกมา พ่อมองไม่เห็น "พ่อกำชับแม่มาตอนที่ลูกโกรธว่า อย่าบอกลูกเด็ดขาดว่าพ่อป่วย " "ทำไมล่ะครับ" "พ่อกลัวเราจะเสียใจ แล้วไม่ได้ออกไปเที่ยวกับแฟน" ผมอึ้งเป็นครั้งที่สอง! "พ่อบอกแม่ด้วยว่า ถ้าพ่อเสียวันนี้ อย่าเพิ่งบอกลูก ให้ลูกไปเที่ยวกับแฟนก่อน พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นทุกข์ พลาดโอกาสอย่างนี้เพราะพ่อคนเดียว พ่อบอกด้วยว่าพ่อซักผ้าเช็ดหน้าให้แล้ว มันไม่สะอาดหรอก แต่พ่อบอกว่าพ่อของลูกทำดีที่สุดแล้ว" ผมกอดแม่ ร้องไห้ วันนี้จะเป็นวันวาเลนไทน์ที่อยู่ในความทรงจำตลอดไป "พ่อครับ ผมขอโทษ . . . " 2月20日 กรุ๊ปเลือดบอกนิสัย
2月10日 Talking about ผู้ ห ญิ ง ก็ เ ห มื อ น แ อ ป เ ปิ้ ล✩ ۰·ﾟ บทความน่าอ่าน ที่เพื่อน ๆ เขียนไว้
Quote ผู้ ห ญิ ง ก็ เ ห มื อ น แ อ ป เ ปิ้ ล✩ ۰·ﾟ
1月27日 คนที่หายไป... คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์ แม้ว่าคุณจะไม่เหลือใครเลย ไม่ว่าจะไม่มีใครเห็นด้วยกับคุณ ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด ถึงไหนถึงกัน
.. เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ บ้าๆ บอๆ ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ โครงการณ์ร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน
.. คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่ มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ คนที่คุณคอยเล่าพฤติกรรมแปลกของมัน ให้คนอื่นฟังเสมอๆ
.. วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า คุณยังโทรหามันอยู่ไหม มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
.. นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย ่างเดิม หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน อย่าอ้างว่าคุณมีมรรยาท คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง
.. อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา…หรือความรู้สึก… สังคม..หรือความสัมพันธ์... อะไรที่เปลี่ยนแปลง คุณ…หรือเขา..หรือใคร.. คุณถามตัวเองหรือเปล่า หรือรอให้ใครถาม รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป แล้วเคยถามเขาไหม เขารู้สึกอย่างไรที่คุณเปลี่ยนไป ระหว่างคุณ..
.. หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่ ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้ มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน” ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป ..แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย รู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน
ปล. คุณรู้ไหม ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ตรงนี้ เพื่อนคนนั้นของคุณ อาจจะถามตัวเองอยู ่ก็ได้ ว่ามันทำผิดอะไร...กรุณาส่งมันให้กับคนที่คุณคิดว่าคนๆนั้นเป็นเพื่อนของคุณ................เพื่อเพื่อนที่รักคุณจะได้ไม่หายไป 12月19日 คำคน คำคมสงครามเกิดขึ้นแล้วจบ สหายร่วมรบ คงอยู่ตลอดไป
 ไม่มีอาวุธชนิดไหน ร้ายไปกว่าคำคน
 มีคนย่อมมีเงา เต็มใจหรือไม่ก็ไม่อาจปฏิเสฐได้
 ร่ำสุรา สหายรู้ใจ แม้สิบไห พันชั่งก็ยังมิรู้เมา
สูราดี นารีงาม ย่อมเป็นที่ร่ำลือ
อย่าให้คนหนึ่งพูดในขณะที่อีกคนไม่ต้องการที่จะฟัง
เมื่อท่านตัดสินข้าฯ เหตุผลใดในล้า ก็หาจำเป็นไม่ (By Phoenix 20/1/2549 17:00)
รับฟังส่วนรับฟัง เชื่อถือส่วนเชื่อถือ ข้าพเจ้าแม้ไม่อาจไม่สนใจต่อคำพูดของท่าน แต่หากจะให้ข้าพเจ้าเชื่อถือคำพูดท่านทุกคำ ท่านยังไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ (เมามายพันปี)
ความรัก เหมือกหมากล้อม จะทางอ้อม ทางตรงก็คงพ่าย 12月6日 ของขวัญจากในหลวง>>> 1.อย่าทำลายความหวังของใคร ... เพราะอาจเหลืออยู่แค่นั้น.. 2.รู้จักฟังให้ดี ... โอกาสทองบางทีมันก็มาถึงแบบแว่วๆ >>>เท่านั้น... 3.จะคิดการใด ... จงคิดการให้ใหญ่เข้าไว้ >>>..แต่เติมความสนุกสนานลงไปด้วยเล็กน้อย... 4.หัดทำสิ่งดีๆ ให้กับผู้อื่นจนเป้นนิสัย >>>.โดยไม่จำเป้นต้องให้เขารับรู้... 5.จำไว้ว่าข่าวทุกชนิดถูกบิดเบือนมาแล้วทั้งนั้น... 6.ใครจะวิจารณ์อย่างไรก็ช่าง... ไม่ต้องเสียเวลาโต้ตอบ... 7.ให้โอกาสผู้อื่นเป็นครั้งที่ "2" แต่อย่าให้ถึง"3"... 8.เราไม่ได้ต่อสู้กับ คนโหดร้าย แต่เราต่อสู้กับ...ความโหดร้าย ในตัวคน... 9.เมื่อมีใครสวมกอดคุณ ... ให้เขาเป็นฝ่ายปล่อยก่อน... 10.อย่าไปหวังเลยว่าชีวิตนี้จะมีความยุติธรรม... 11.ประเมินตัวเองด้วยมาตรฐานของตัวเองไม่ใช่มาตรฐานของคนอื่น... 12.คงไว้ซึ่งความเป้นคนเปิดเผย ..อ่อนโยนและอยากรู้อยากเห็น... 13.ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายเพียงใดยสุขุมเยือกเย็นเข้าไว้... 14.อย่าวิจารณ์นายจ้าง ... ถ้าทำงานกับเขาแล้วไม่มีความสุข ก็ลาออกซะ... 15.คำนึงถึงการมีชีวิต "กว้างขวาง" มากกว่าการมีชีวิต "ยืนยาว"... 12月2日 โอกาสเพียงครั้งเดียวในชีวิตคุณ๑ พบคนที่เรารัก ๒ พบคนที่น่าเชื่อถือ ๓ พบผู้มีพระคุณ ๔ พบคนรักเก่า ๕ พบคนที่เราเกลียดชังแค้นเคือง ๖ พบคนที่เคยทำร้ายเรา ๗ พบคนที่คุณแอบชอบ ๘ พบคนที่ตีตัวออกห่างจากชีวิตคุณ ๙ พบคนที่เคยเข้าใจคุณผิด ๑๐ พบคนที่ปัจจุบันอยู่ร่วมชีวิตกับเรา คนหนึ่ง....ชั่วชีวิตมีเพียงโอกาสครั้งเดียวในการทำเรื่องเหล่านี้ คุณละ...เคยพบประสปการณ์ข้างต้นนี้หรือไม่ ขอให้คุณใคร่ครวญอย่างละเอียด ค่อย ๆ ดู หากสามารถปฏิบัติได้แล้วไซร้ คุณก็จะเป็นคนที่สมบูรณ์และมีความสุข
11月8日 20 นิสัยยอดฮิตของผู้หญิง1. บ้าดูดวง... ถึงจะรู้ว่างมงายก็เหอะ 2. ต่อมน้ำตาตื้น... แค่หนังซึ้งๆ เพลงเศร้าๆ น้ำตาก็ทะลักออกมาได้ ไม่ยากเย็น 3. ติดละครซะเหลือเกิน... ละครโปรดมาเมื่อไหร่ นั่งติดทีวี ไม่ไปไหนเลย 4. ปากก็บอกว่า... รักเขาคนเดียว แต่ก็ชอบแอบปิ๊งคนอื่นอยู่เรื่อยๆ เลยเชียว 5. นัดปาร์ตี้กับเพื่อนฝูงทีไร เม้าท์แตกลืมโลก ลืมแฟนได้ทันที 6. กับเขาคนนั้นนะ... ห้ามไปซะหมด ห้ามซื้อโน่น ซื้อนี่ แต่กะตัวเองสิ เต็มที่ทุกอย่าง 7. ใจลอยอยู่เสมอๆ ขับรถไปไหนต่อไหน... ไม่ผิดกฏจราจร ก็ต้องหลงทาง 8. เจออาหารจานโปรดเมื่อไหร่ ไม่รู้กริยาหญิงหายไปไหน...ไดอ่ง ไดเอ็ท ไม่สนแล้ว 9. ชอบใช้มารยาหญิง เอาตัวรอด 10. เรื่องนินทา... ขอให้บอกเถอะ... ชอบม๊ากกกกก... 11. แกล้งทำตัวเป็นสาวบอบบาง... อยากให้เขาทะนุถนอม 12. ชอบคุ้ยเรื่องเก่าๆ ของคนอื่นมาต่อว่า ทุกครั้งที่ขัดใจกัน 13. เจอหนุ่มๆ เด็กๆ ทีไร ก็ชอบหลอกอายุตัวเองทุกที 14. เห็นของลดราคาเป็นไม่ได้ เหมือนมีแม่เหล็กมาดูด 15. เอาแต่ใจเป็นที่สุด โดยเฉพาะกับคนพิเศษ โดนขัดใจทีไร... กวนโมโหทุกที!! 16. ขี้หึงได้ทุกสถานการณ์ 17. กรี๊ดกร๊าด... วี๊ดว๊าย... กระตู้ฮู้!!! เรียกร้องความสนใจให้เสียงดังเกินเหตุโดยไม่จำเป็น 18. บ้าดารานักร้อง ซื้อเทป ซื้อซีดี อะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด ... ทุ่มสุดๆ เท่าไหร่เท่ากันเลย... 19. เมื่อไหร่ที่อยากอยู่คนเดียวนะ... อย่าได้มายุ่งมาตอแยเชียว 20. ถึงจะเป็นกุลสตรียังงัยก็เหอะ เวลาเจอภาพนู้ดก็ชอบแอบดูเหมือนกันแหละ อิอิ แหม... ผู้หญิงก็อย่างนี้แหละเน๊อะ เป็นยังไงบ้างคะเพื่อนๆ อ่านแล้วตรง... ไหม!! ปล. มีผู้ชายสักกี่คนที่จะทนผู้หญิงสวยแต่มีครบ 20 ข้อนี้ได้บ้าง?
ข้อมูลจากเมลล์เพื่อนคนหนึ่ง เอามาให้อ่านกัน ใครคัดค้านบ้าง Phoenix
11月5日 รอฉันหน่อยเธอช่างสง่า มาดมั่น เต็มไปด้วยอุดมการณ์และความคิดของตัวเอง
เธอมีความมุ่งมั่น และ พยายามเหลือล้น ฉันเกือบจะอิจฉาเธอจริง ๆ ถ้าเพียงแต่ เธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอเป็นสักนิด ฉันคงอิฉาเธอน่าดู
ทั้ง ๆ ที่ฉันพยายาม ที่จะตามเธอให้ทัน พยามเร่งฝีเท้า เพื่อก้าวเดินไปพร้อม ๆ กับเธอ แต่แล้ว ฉันก็ทำได้แค่ประเดี๋ยวประด๋าว ก็ตกมาอยู่หลังเธออีกอยู่ดี
ฉันรักเธอนะ ฉันพูดได้เต็มปากว่าฉันรักเธอ แต่ฉันก็พูดได้เต็มปากเหมือนกัน ว่าจะให้ฉันทั้งวิ่งทั้งเดินเบียดเสียดกับคนอื่น เพื่อเดินเคียงข้างเธอทั้ง ๆ ที่เธอไม่เคยเห็นค่าของฉัน ฉันก็คงไม่ทำมันหรอก
เธอไม่เคยมองมาที่ฉัน แต่เธอก็อิจฉา อิจฉาที่ฉันไม่มีคนเคียงข้างกายเหมือนเธอ ไม่มีคนเอาใจเหมือนที่เธอมี เธออิจฉาอย่างเดียวที่เธอคิดว่าเธอไม่มี แต่จริง ๆ แล้ว เป็นสิ่งที่เธอทิ้งมันไป เหมือนกับที่ฉันทิ้งความพยายมที่จะเดินข้างเธอ แต่ฉันได้ความเป็นตัวของตัวเองคืนมา
ฉันมีอิสระ กล้าที่จะใส่เสื้อผ้ายับ ๆ ขาด ๆ ปล่อยให้ผมยุ่งฟู ซุกตัวอยู่บนเตียงนอนยับ ๆ ในห้องรกและแคบจนหนูไม่อยากเข้ามาขออยู่ด้วย กระนั้น ฉันก็มีความสุข
เธอทั้งอิจฉาและต่อว่าฉันที่เอาแต่เที่ยวไปวัน ๆ โดยไม่ได้มุ่งมั่นอย่างจริงจังเพื่อสร้างอนาคตเหมือนที่เธอพยายามทำอยู่ทุวันยามตืนเช้ามา ทุกเช้าฉันกลับตื่นขึ้นมาแล้วทบทวนว่าวันนี้มีอะไรที่ฉันจะทำให้ตัวเองมีความสุขได้บ้าง และฉันก็เริ่มต้นทำมันทำให้ฉันเป็นคนที่ไร้อนาคต ฉันยังคงอยู่กับปัจจุบัน ตักตวงแต่ความสุขให้กับตัวเอง โดยไม่ลีมดูแลให้คนที่รักฉันอีกหลายคนมีความสุขไปด้วย แม้วันนี้ฉันจะไม่มีเงิน แต่ฉันก็มีความสุข เป็นความสุขที่เธอคงไม่สามารถจะใช้เงินที่เธอมีซื้อหามันมาได้ เพราะเธอไม่อาจเปลี่ยนมุมของของเธอได้ชั่วกาล
For You "Tomorrow is everything."
for me 'yesterday is gone,tomoeeow not come true,we have now.'
หวังว่าสักวันเธอจะเข้าใจ ว่าอะไรคือสิ่งที่เธอค้นหา สำหรับฉัน ฉันเข้าใจตัวเองแล้ว.....
Phoenix
10月22日 ตามรอยลายแทงเพชรพระอุมา เพมาโค ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งทิเบตเดิมเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก่อนอยู่แล้ว ทั้งหนังสือวิชาการเทคโนโลยี และนวนิยายตื่นเต้นลึกลับต่าง ๆ
หนึ่งในบรรดานวนิยาที่ ติดอกติดใจที่สุดคือเรื่องเพชรพระอุมา เพราะเป็นเรื่องที่ตื่นเต้น น่าติดตาม และที่สำคัญยาวที่สุดเท่าที่เคยมีมา 48 เล่ม(สมัยผมยังเด็ก ๆ อยู่นะครับ จำได้ว่าเริ่มอ่านประมาณ 2535) และอ่านต่อมา อ่านแล้วอ่านอีก ไม่รุ้กี่รอบ ต่อกี่รอบไม่รู้เบื่อ ยิ่งอ่านมากก็ยิ่งได้แง่คิดอะไรมากมาย และยิ่งมีความกระตือรือร้นที่จะค้นหาที่มาของนวนิยายเรื่องเยี่ยมนี้ และนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของที่มาที่เกี่ยวข้องกัน นั่นคือลายแทงแห่งเพชรพระอุมา
เรื่องที่จะเล่าให้ฟังนี้ เป็นเรื่องจริงที่คุณอ่านแล้วอาจไม่เชื่อ มันเกิดขึ้นสิบปีมาแล้ว เมื่อฉันได้รับลายแทงทิเบตโบราณแปลเป็นภาษาอังกฤษ ใจความว่า "เหล่ามาโมและดาขินี จะถูกปลุกขึ้นมาด้วยความโกรธ สถานการณ์เลวร้ายจะเกิดขึ้นในโลก ยามนั้นทิเบตจะไม่รู้จักความสงบสุข เหมือนดั่งเผาไหม้อยู่ในกระทะเวตาล จากกรุงลาซาไปทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางสองริมฝั่งแม่น้ำโลหิตะ คือดินแดนแห่งความสุขบริบูรณ์ รูปร่างเป็นดั่งกายองค์วัชรโยคีนี
หาอ่านเพิ่มเติมได้จาก http://www.sarakadee.com/modules.php?name=Sections&op=viewarticle&artid=187 10月19日 ความรักชายหญิงทำไมผู้ชายถึงไม่เข้าใจผู้หญิง ทำไมความเป็นจริงถึงต้องขัดแย้งกัน
ง่าย ๆ คิดตามประสาผู้ชาย(เห็นแก่ตัว) ผู้ชาย(มันมักจะอ้างว่า ส่วนใหญ่)ต้องการคนที่จะอยู่ด้วยกัน เข้าใจกัน แค่ให้เธอเดินไปไหน ทำอะไรร่วมกับฉันได้โดยที่เธอไม่โวยวาย วี๊ดว๊าย ให้ประสาทเสีย ไม่คอยมาจู้จี้จุกจิกกับชีวิตฉันให้เกินกว่าที่ฉันอยากให้เธอทำให้ แค่เธอเข้าใจและอยู่เคียงข้างฉันได้ แค่นี้ฉันก็พอใจมากแล้ว นี่คือเสี้ยงเสี้ยวเล็ก ๆ จากผู้ชาย ที่อยากให้เธอใช้ชีวิตร่วมกัน แล้วเสียงจากผู้หญิงบ้างละ
ฉันเพียงต้องการให้เธอเอาใจฉันบ้าง เทคแคร์ฉันบ้าง ให้ความสำคัญกับฉัน ให้เหมือนกับว่าฉันนั้นช่างบอบบางเสียนี่กระไร ฉันจะกินอะไร ดื่มอะไร เวลาไหน ที่ไหนที่ฉันอยากไป เธอต้องตามใจฉัน ไม่ใช่ลากฉันไปในที่ที่เธออยากไป ทำอะไรโหด ๆ แบบที่เธออยากทำ เล่นบอลบ้างละ เล่นกะหมาบ้างละ บ้ารดน้ำพรวนดินปลูกต้นไม้ ปีนเขา เข้าถ้ำ เธอคิดว่าฉันชอบนักหรือ ทำไมเธอไม่เดินห้าง เข้าร้านขายเสื้อผ้า เลือกซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ น้ำหอมดี ๆ ให้กับฉันบ้าง ฉันแต่งหน้าจัดไป เธอก็ไม่ชอบ ไม่แต่ก็ว่าหน้ายังกะศพ มีบ้างครั้งที่เธอเอ่ยปากชวนฉันไปดูหนังด้วยกัน ก็นึกว่าเธอจะพาฉันไปดูหนักรักโรแมนติก หรือ comady ที่ไหนได้ เธอลากฉันไปดู scifire, Hirror เฮ้ย มิน่าละ เราถึงไปกันไม่ได้
(เพราะ ผู้ชายต้องการคนที่จะอยู่ด้วยกัน ผู้หญิงต้องการคนที่จะเอาใจ) |
ต้องขอบคุณที่เขารักเราเต็มร้อย เพราะพวกเรา ...บัดนี้ได้มีความสุขที่แท้จริง|
|
